Leon Mikołajczak
Biografia
Urodził się w Śremie jako jedno z trojga dzieci piekarza Stanisława i Marianny z domu Wapnisiak. W młodości uczęszczał do gimnazjum w Śremie, z którego został wyrzucony za udział w strajku szkolnym w 1907 roku. Następnie zdał maturę w III Gimnazjum im. Króla Jana III Sobieskiego w Krakowie. Studiował prawo i ekonomię na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie oraz na Uniwersytecie Warszawskim, a ostatecznie ukończył studia na Uniwersytecie Poznańskim. Podczas nauki działał w Korporacji Akademickiej Hermesia, został jej filistrem honorowym i autorem hymnu. Brał udział w powstaniu wielkopolskim i współorganizował wizytę Ignacego Jana Paderewskiego w Poznaniu w 1918 roku.
Pracował w Banku Spółek Zarobkowych, dochodząc od stanowiska szeregowca do dyrektora. Był także wykładowcą Wyższej Szkoły Handlowej w Poznaniu i dyrektorem finansowym Powszechnej Wystawy Krajowej (1929). Na pewien czas wyjechał do Warszawy, zajmował stanowisko dyrektorskie w wydawnictwie Rzeczpospolita. 5 maja 1934 roku został wybrany prezydentem Gniezna w ramach kompromisu opozycji antysanacyjnej, jednak jego wyboru nie zatwierdziło Ministerstwo Spraw Wewnętrznych (stanowisko objął komisarz Stanisław Wrzaliński).
Podczas II wojny światowej zaangażował się w konspirację, związany kolejno z Organizacją Ziem Zachodnich Ojczyzna i Stronnictwem Pracy. 26 sierpnia 1941 został wybrany Okręgowym Delegatem Rządu w Poznaniu przez Porozumienie Stronnictw Politycznych; stanowisko objął 9 września po aresztowaniu p.o. Delegata Jana Wojkiewicza. 21 grudnia 1941 został aresztowany przez Niemców i osadzony w Gestapo, Domu Żołnierza i Fortu VII w Poznaniu. Zmarł z wycieńczenia w wyniku tortur i nie został pochowany.
Od 1923 roku był żonaty z Haliną z domu Sroczyńska. Mieli dwóch synów: Zbigniewa (dziennikarza sportowego i działacza społecznego) i Lecha.
Upamiętniono go tablicą na Kościele Najświętszej Maryi Panny Królowej Różańca Świętego w Poznaniu.